Andrej Chadanovič Basio Siarhiej Pataranski Andrej Antonaŭ Uładzimier Arłoŭ Adam Hlobus Maksim Klimkovič Maksim Tank Uładzimier Siŭčykaŭ Uładzimier Ściapan Mirasłaŭ Šajbak Viktar Šnip [Biełaruski avangard] choku vieršy haścioŭnia pra prajekt
  
  [Biełaruski avangard]
  
  
 
  choku  
 
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
 
[кірыліцай]





 

Basio

                    u pierakładzie Alesia Razanava

* * *
Viasna na dvare.
Tolki dzieviać dzion
palam i pahorkam.



* * *
Sakury zaćviłi -
i nočy
minułi ŭ naŭkolłi.



* * *
Ciahnie cybaty doždž
parastki ŭhoru.
Utravianieła ściežka.



* * *
Pierad krasoju kvietak
i miesiac źnijakavieŭ: schavaŭsia
za abłačynku.



* * *
Spadaje vada: viarba
hładzić nachilenym viećciem
cinu.



* * *
Viasna adychodzić:
ptuški smutkujuć, u rybin
vočy-ślaziny.



* * *
Ciochkajuć sałaŭi!
Tut - pierad hetym hajem,
tam - za toju viarbinaj.



* * *
I samaha doŭhaha dnia
zamała,
kab vyśpievacca, žaŭruku.



* * *
Łastaŭki, vypadkova
mnie ŭ čarku ź vinom nia ŭkińcie
hleby drabok!



* * *
Rasstałisia dvoje siabroŭ -
dvoje dzikich husiej: miž imi
šyreje zachmaranaja miaža.



* * *
Staraja sažałka.
Žabka ŭ vadu
skoknuła: huk usplosku.



* * *
Lotaje matylok
trapiatłivy ŭ połi -
voś i ŭvieś cień.



* * *
O, pračnisia, pračnisia -
zrabisia maim siabrukom,
źnieruchomleny matylok!



* * *
Na kvietku, jakaja nie pachnie,
sieŭ matylok -
vialmožłivyja prycudy.



* * *
Błukalec-krumkač, ci znojdzieš
letašniaje hniazdo?
U kviecieni - śłivy.



* * *
Raźłi svoj vodar i tut, la ŭzhorka,
dzie zdabyvajuć źlažały torf,
kviacistaja śłiva.



* * *
Dziaržalna hetaha małatka
kałiści było kamlom
kamiełii ci mo - śłivy?



* * *
Zrabiłi dušoju svajoj sałaŭja
i śpiać?
Nicyja vierby.



* * *
Stvarajciesia, na moj stary tvar
nie padobnyja vieršy!..
Pieršaj sakury ćviet.



* * *
O, kolki siońnia
pryhadvajecca ŭsiaho: hladžu
na sakuru ŭ ćviecie.



* * *
I hetak štohod!
Apadajučy z sakury, ćviet
kormić kareńnie.



* * *
O, jak ja zajzdrošču joj:
u harach
sakura zakrasavała.



* * *
Navat halandcy, i tyja
pryjechałi sakuram dzivavacca.
Na koniach - siodły.



* * *
Na sakury, što zaćviłi,
dub nie źviartaje nijakaj uvahi:
sam sabie postać!



* * *
Ach, vierabiejka-druža,
nia źješ avadnia: i jaho
pryvabiłi kvietki.



* * *
Navat słavuty voj,
zachopleny sakuraj, pieratvaryŭsia
ŭ siem prostych vajak.



* * *
Zhuk zvonu rastaŭ. Pavietra
dychaje vodaram.
Viečar.



* * *
Mo dla mianie pakinuŭ?
Prajšoŭ žuraviel, nie abskubšy
bałotnaj piatruški.



* * *
Śpiakotłivy łipień!
Akryła chmurynkaju hałavu
hara Arasi.



* * *
Letnija łiŭni!
Vada ŭ race
zraŭniałasia z vadaspadam.



* * *
Miesiac daždžoŭ. Schiłiłi
słaniečniki hałavu:
moža, sonca - unizie?



* * *
Zhadaŭ hałinku sasny -
i ŭraz
adčuŭ prachałodu.



* * *
Z viazankaju siena na śpinie:
darožny ŭkazalnik
mnie toj čałaviek u stepie.



* * *
Vierchniuju vopratku źniaŭ
i niasu na sabie - voś i ŭsio
źmieny ź zimy na leta.



* * *
Na rysavym połi ŭvišna.
I ja vandruju ŭvieś viek - niajnačaj,
rychtuju śviet pad siaŭbu.



* * *
Chadziemcie, siabry, sa mnoju!
Kałośsie budziem žavać,
spać na travie pad niebam.



* * *
Schapiŭsia, jak za aporu,
za kołas žytniovy.
O, rostań!



* * *
Irysy. Prysieści la ich
i pahutaryć - chiba heta
taksama nie padarožža?



* * *
Nijakaha znaku, što nieŭzabavie
pamierci musiać:
śpievy cykad.



* * *
Biełyja maki!
Zdajecca, što raścviłi
vosieńskija daždžyny.



* * *
Daždžyć i daždžyć!
Pačarnieła
na połi śviežaje ržyšča.



* * *
Zachad, uschod - usiudy
adnolkavy smutak.
Vosieński viecier.



* * *
Źmiarkajecca. Adno hołas
dzikaje kački
bialeje ledź-ledź nad moram.



* * *
Vymaviš słova -
zdubiejuć huby.
Vosieński viecier.



* * *
Na ssochłym suku krumkač
nanač znajšoŭ prytułak.
Hłuchaja vosień.



* * *
Tady zrazumiejecie maje vieršy,
kałi zanačujecie ŭ połi
pad ściužnym vietram.



* * *
Poŭnia!
Joju lubujučysia, prachadziŭ
naŭkoła sažałki noč.



* * *
U ściužy načnoj na doł
apała huś u źniamozie - voś hetak
načujuć vandroŭcy.



* * *
Usio, što ni jość na śviecie,
pašamacić i acichnie -
niby čaracina.



* * *
Dzikaja ruža,
što krasavałasia ŭskraj darohi,
trapiła ŭ pašču majmu kaniu.



* * *
Niby ranicovyja kvietki - manachi:
kolki ŭžo ich adćviło!
A viera staić, jak chvaina.



* * *
Hetkija roznyja, a ćvicie
kožnaja ziołka pa-svojmu.
Voś heta i podźvih.



* * *
Vada - chaładeča.
Nijak nie moža na joj zasnuć
samotnaja čajka.



* * *
Kareńnie cybułi
admyta da hetkaj čyścini -
až ściužna.



* * *
Moža, pazyčyć apratku
u pudziła - kab zasnuć?
Apoŭnačy šerań.



* * *
Vypaŭ na dośvitku śnieh -
i strełki cybułi
stałi adznakami aharodu.


  
  
  [choku] [vieršy] [haścioŭnia] [pra prajekt] [hałoŭnaja] [navierch]  
  
  

  
Hosted by uCoz